Dit boek komt niet zomaar uit de lucht vallen…

26 gedachten over “Francine

  • maart 14, 2017 om 7:42 am
    Permalink

    Beste Francine,

    Ik wil je graag bedanken! Wat ben ik blij met de uitzending van De Wandeling. Per toeval (bestaat dat?) kwam dit voorbij op een zondagochtend. Al maanden liep ik van de ene specialist naar de andere en heb allerlei vervelende onderzoeken achter de rug. Maar niets gaf zoveel duidelijkheid als jouw verhaal in …De Wandeling.
    Direct contact gezocht met een heel fijne overgangsconsulente, die me met aandacht, rust, vitamines en voedingssupplementen weer op de goede weg helpt.
    Ik kijk uit naar je boek en hoop dat huisartsen en specialisten hier ook eens serieus aandacht voor krijgen. Want dat maakt me heel boos en verdrietig!!”Wij mannen hebben hier geen verstand van ” zei mijn arno-arts! Nee, inderdaad: geen snars!
    Oja…Ook fijn om te zien/horen hoe dit boek door jou gemaakt wordt. De kracht van expressie en creativiteit! Inspirerend vind ik dat. Ik vind daar zelf ook troost en ontspanning in.
    Nogmaals dank Francine en ik weer zeker dat het ook met jou de goede kant weer op gaat!

    Hartelijke groeten, Marion Mencke

    Beantwoorden
    • maart 14, 2017 om 7:28 pm
      Permalink

      Hallo Marion,

      Dankjewel voor je mail. Fijn dit te horen. En fijn dat je overgangsconsulente (bestaan er al overgangs-coaches?)je niet meteen hormonen heeft geadviseerd.
      Wat de huisartsen betreft, ik heb gehoord (uit meerdere bronnen) dat ze tijdens hun hele opleiding maar een half uurtje aan de menopauze spenderen! Ik ben erg benieuwd of dit klopt. Zo ja… Tijd dat daar verandering in komt.
      1 Miljoen vrouwen zijn in Nederland in de overgang! En ik denk dat veel van hen er net zo weinig van af weten als ik, een jaar of drie geleden…

      Hartelijke groet terug!
      Francine

      Beantwoorden
  • april 15, 2017 om 6:44 pm
    Permalink

    Beste Francine,
    Vanochtend in de Volkskrant/appendix las ik jouw verhaal en herkende er zoveel in dat ik niet weet hoe snel ik bij de huisarts terug wil zijn om mijn diagnose aan te passen.
    Bijna 60 jaar ben ik (in december “hoop”ik dit te worden) en ook geen echte kennis van de overgang (mijn vriendinnen hebben waarschijnlijk andere klachten die niet meteen hierop wijzen en mijn moeder kreeg na een uterusextirpatie op haar 41e wel hormoonmedicatie maar daar werd thuis in de zestiger jaren bijna niet over gesproken). Begin maart kwamen de klachten weer naar boven maar dan in volle hevigheid, erger dan voorgaande keren. Huisarts adviseerde medicatie (rustgevend/angstremmend) en meteen doorverwijzing naar GGZ afdeling van ziekenhuis in de buurt. Ik heb deze week mijn tweede “intake” gesprek gehad en volgens de psycholoog moet ik een behandeltraject doorlopen van 2 tot 3 jaar! Ik word er al gek van als ik hier aan denk. Bij mijn tweede intake gesprek heb ik de overgang genoemd als belangrijkste component en mogelijk ook veroorzaker van mijn klachten maar dat werd min of meer afgewimpeld. Op 28 april hoor ik wat er gaat gebeuren maar ik ben ik bijna zeker van dat het klachten zijn die veroorzaakt worden door de overgang. Het is in en intriest dat analyse van overgangsklachten zo ontzettend slecht door de huisarts wordt gediagnostiseerd . Ik hoor graag of er nog meer dames zijn die in een soortgelijke situatie zijn terecht gekomen en behandeld worden na een foutieve diagnose. Alle adviezen wil ik graag ter harte nemen voordat ik in een verkeerde molen terecht kom!
    Hartelijk dank …

    Beantwoorden
    • april 16, 2017 om 8:35 am
      Permalink

      Hallo Aggie,
      Ja, dat is zeker intriest, dat de klachten die bij de overgang horen, en in feite ‘normaal’ zijn, niet herkend en vervolgens meteen gemedicaliseerd worden. De overgang is een goudmijn voor de farmaceutische industrie…
      Hoe beter we zelf geïnformeerd zijn, hoe minder snel we in die fuik lopen. We zijn ook niet gewend om naar ons eigen lichaam te luisteren. Terwijl ik denk dat dat precies aangeeft wat we nodig hebben. Maar wij gaan daar natuurlijk non-stop tegenin, dat leren we al als kind; geen tijd, ongepast, allerlei verantwoordelijkheden, negeren, desnoods pilletje erin, doorbikkelen.
      Ergens in m’n boek staat: eerst fluistert je lichaam nog, maar als je niet luistert, gaat het schreeuwen…
      Overigens ben ik erg voor therapie. Een ander is vaak nodig om je eigen ‘blinde vlekken’ te zien, en wat zich daar bevind aan te gaan. Vrienden doen dat, maar een therapeut is er goed in (als het goed is:) en is er alleen voor jou.
      Ik vond therapie ook heus wel moeilijk en pijnlijk, maar in z’n geheel genomen een fantastische ontdekkingsreis, die ik niet had willen missen.

      Veel succes!
      Francine

      Beantwoorden
      • juni 28, 2017 om 12:37 pm
        Permalink

        Hoi,

        Ik ben klinisch psycholoog en psychotherapeut. In mijn opleiding is er eh.. 0 minuten besteed aan de overgang..
        Ik denk dat ik het vaak gemist heb hierdoor en (zit er nu zelf volop in) weet nu pas hoeveel impact het kan hebben.

        Beantwoorden
        • juli 21, 2017 om 1:34 pm
          Permalink

          Wow, Dinet, Nul minuten! Terwijl en alleen al in Nederland tussen de 1.2 en 1.6 miljoen vrouwen in de overgang zijn!
          Het sterkt me in mijn idee dat er echt snel dingen moeten veranderen. Zoveel misdiagnoses door het feit dat zowel huisartsen als specialisten er zo weinig van af weten. Zoveel arbeidsverzuim door afwezigheid van erkenning en begeleiding. En als er al begeleiding is, is dat hormoonsuppletie.
          We lijken maar zo’n klein stapje verwijderd van 100 jaar geleden, toen vrouwen in simpelweg gediagnostiseerd werden als ‘hysterisch’ en niet zelden in een gesticht terecht kwamen. Als ze de overgang al haalden, natuurlijk.
          Ook de meeste huisartsen weten er weinig van, evenals vele specialisten.
          De hele medische wetenschap is zo ‘mannelijk’. Alleen al het feit dat het gros van de medicijnen niet op vrouwen getest worden, omdat ze hormonaal niet ‘stabiel’ zijn. Maar ze krijgen ze wel toegediend. En door wie is het curriculum van jouw opleiding ontwikkeld? Ik heb zo’n idee dat dat niet door een vrouw is.
          Heb jij een idee hoe we kunnen bijdragen aan verandering?
          Vriendelijke groet,
          Francine

          Beantwoorden
  • april 15, 2017 om 8:46 pm
    Permalink

    Beste Francine, dank je wel voor het schrijven en tekenen van je boek. Ik kreeg het vanavond cadeau en ik heb het in 1 keer met veel plezier, gegrinnik en herkenning gelezen. Wat ben jij een leuke schrijfster en tekenaar. En wat fijn om te lezen dat de overgang OVER kan gaan (op een leuke manier). Ik ga je boek aan al mijn 50plus vriendinnen aanbevelen. Ik vroeg me nog wel af of jij een tip hebt voor het lozen (voelen) van opgekropte emoties/woede. Want dat lijkt het gouden ei (van Kloek). Nogmaals dank, Iris van de Graaf

    Beantwoorden
    • april 16, 2017 om 8:04 am
      Permalink

      Ha Iris,

      Dank je wel voor je reactie, ben ik blij mee!
      Dat heb je goed gezien (en mooi gezegd: Het gouden ei van Kloek), bij die woede/emotie spaarpot, daar ligt wel de sleutel.
      Mijn ervaring is dat als je het probleem niet bij de wortel aanpakt, het telkens weer zijn kop opsteekt, al of niet in een ander jasje. Ik heb altijd gedacht dat ik alles zelf kon (en moest), maar daar ben ik dus van teruggekomen :P.
      Therapie heeft mij enorm geholpen (na een heel leven van ervan overtuigd zijn dat ik het allemaal zelf wel kon fixen :P).
      Samen met rust en tijd nemen, en in gesprek te gaan met mijn innerlijk gezelschap :).

      Hartelijke groet,
      Francine

      Beantwoorden
  • april 16, 2017 om 11:37 am
    Permalink

    Hallo Francine,
    Wat fantastisch dat je dit boek hebt geschreven. Ik ben reuze benieuwd maar…. hoe kom ik aan dit boek ??

    groetjes Jacqueline

    Beantwoorden
    • april 16, 2017 om 3:37 pm
      Permalink

      Ha Jaqueline,
      Het is in de boekhandel verkrijgbaar, sinds afgelopen week en je kunt het ook online bestellen. Bij Bol, Libris of de plaatselijke boekhandel.
      Groet!
      Francine

      Beantwoorden
  • april 23, 2017 om 12:50 pm
    Permalink

    Lieve Francine – als meisjes hebben wij samen het begin van de puberteit meegemaakt. Je vertelde mij wat er gebeurde met ons lichaam, en we hebben samen dingen opgezocht in een boek dat ging over hoe je een verleidelijke vrouw kon worden. (hoe kwamen we aan dit boek? ik denk dat er in elk huishouden zo’n boek aanwezig was, en de feiten over ons lichaam zaten verstopt tussen propaganda over hoe je mannen kon verleiden). Al die jaren later is er een echt boek, een authentiek boek, zonder seks-propaganda, zonder codewoorden, maar met woorden en beelden waar ik alles van herken. Dank je wel lieve kindervriendin! Xenia

    Beantwoorden
    • april 23, 2017 om 7:02 pm
      Permalink

      Lieve Xenia, zo leuk van je te horen! Ik ga je mailen!

      Beantwoorden
  • april 26, 2017 om 1:19 pm
    Permalink

    Hallo Francine,
    Niet elke 50-er,maar 40-er moet dit boek in de kast hebben staan…jouw boek gaat heel belangrijk worden voor onze generatie!
    Het verhaal van Aggie is (denk ik) tekenend voor heel veel vrouwen,met onbegrepen klachten. En denk eens aan onze moeders, die volgepompt werden met valium, en verslaafd aan slaaptabletten voor de rest van hun leven; dit zie ik veel in mijn werk(ouderenzorg).
    In onwetendheid doorploeteren hoeft nu niet meer….

    Beantwoorden
    • april 28, 2017 om 9:30 am
      Permalink

      Ha Janet,
      Ja, die generatie(s) voor ons… zo triest, zo onbegrepen en zo verschrikkelijk eenzaam!
      Het zou interessant zijn een aantal ouderen over dit onderwerp te interviewen…
      Hartelijke groet, Francine

      Beantwoorden
  • juni 7, 2017 om 11:42 am
    Permalink

    Ha Francine,
    Wat heerlijk om dit boek te lezen. En het leuke is dat meerdere vriendinnen los van elkaar ineens in de ban zijn van dit boek.
    Veel is herkenbaar. Niet alleen de overgangs issues en het ‘moeten’ syndroom aangestuurd door Tang om maar een paar zaken te benoemen maar ook de achtergrond problematiek rondom eten. Op een bepaalde manier vielen er toch weer een aantal kwartjes bij mij. Je schrijft een paar keer in je reacties iets over hoe therapie je enorm geholpen heeft. Is het vreemd om te vragen wat voor soort therapie je gedaan hebt om de woede spaarpot te legen?

    hgr Judith

    Beantwoorden
    • juni 9, 2017 om 12:28 pm
      Permalink

      Ha Judith,
      Ik ben blij met de vallende kwartjes. Dankjewel voor je mail!
      Mijn therapie is ontwikkeld door mijn therapeute en gebaseerd op het werk van Habib Devanloo. Het is haar persoonlijke en unieke vorm en bij mijn weten zijn er niet meer therapeuten die zo werken. Maar er zijn vast wel andere methodes.
      Ik ben er heel erg mee geholpen in ieder geval! En nee, ik mag haar naam niet vrijgeven, ze heeft al een (gesloten) wachtlijst.

      Veel succes en hartelijke groet,
      Francine

      Beantwoorden
      • juni 28, 2017 om 12:38 pm
        Permalink

        De therapie van Devanloo heet IKDP en wordt door meerdere therapeuten toegepast.
        Overigens kan het proces ook prima bij een goede EMDR-therapeut.

        Beantwoorden
  • juni 26, 2017 om 6:12 pm
    Permalink

    Ha Francine,

    Wat een fantastisch boek heb jij ge-maakt-getekend-geschreven met ‘Oomen stroomt over’. Ik ben bijna over de gehele overgangsperiode heen, ‘yes!’, maar wat geeft jouw verhaal een hoop (h)erkenning, ik dacht dat het bij allemaal aan mij(n verbroken huwelijk) lag… Ik kan er gelukkig weer helemaal ‘rustig’ tegenaan en ik ga het boek doorgeven aan iemand die er hopelijk ook weer iets aan heeft. In dit ‘doorgeef’-boek heb ik zelf ook een persoonlijke notitie geschreven en ik hoop op deze manier ook telkens iemand mee te kunnen helpen. Maar ik zal het boek ook zeker meer mensen aanraden (zoals jouw boek mij ook was aanbevolen) en kopen om iemand als cadeau te geven.

    Bedankt en geniet van je succes!
    MarieLouise

    Beantwoorden
  • augustus 24, 2017 om 8:28 am
    Permalink

    Beste Francine,
    Ik wilde hiermee graag zeggen dat ook ik erg blij ben met jouw boek!
    Ik ben aan het begin van de overgang en heb al 2 jaren allerlei klachten die ik niet kon plaatsen en ik voelde me altijd opgelaten na een bezoek aan de huisarts die niet echt kon helpen…
    Wat ik geweldig vind is hoe jouw boek vormgegeven is met veel tekeningen en humor!
    Ik kijk/lees er regelmatig in en praat er over met andere vrouwen die ook last hebben van deze periode.
    Nogmaals erg bedankt voor deze mooie boek!
    Hartelijke groetjes en het allerbeste,
    Anne

    Beantwoorden
  • september 12, 2017 om 9:20 am
    Permalink

    Hallo Francine,
    Wat een feest van herkenning is jou boek!
    De afgelopen twee jaar overal aangeklopt voor hulp , zelfs een week in het ziekenhuis gelegen.
    Zelfs de psychiater wilde me direct aan pillen hebben en werkelijk niemand heeft willen luisteren naar mijn is het de overgang vragen.
    Inmiddels weet ik dat het de overgang is en is jou boek mijn grote steun.
    Zou graag willen weten hoe lang het bij jou duurde voordat je je weer een beetje normaal ging voelen?
    Bedankt voor je geweldige boek!
    Liefs Sandra.

    Beantwoorden
    • oktober 9, 2017 om 5:28 pm
      Permalink

      Ha Sandra,
      Nou, dat duurde wel een een hele poos hoor. Vooral als je de tijd dat ik me niet normaal voelde,
      maar niet wist dat dat met de overgang te maken had, daarbij optelt.
      Tamelijk beroerd was het wel een jaar of vier, vijf. Niet steeds even erg hoor, het gaat met vlagen. Ik heb het zo erg voor de kiezen gehad omdat ik rond de tijd dat ik peri-menopausaal werd (globaal een jaar voor je laatste menstruatie) compleet uitgeput was. Ik had eigenlijk al een paar jaar minder energie in de tank, maar sjeesde gewoon door alsof hij nog vol zat… Rustig aan doen kwam in mijn vocabulaire niet voor. Met dank aan Tang, zoals je gelezen hebt.
      Maar het is bij iedereen anders.
      Ik ken trouwens meer mensen die in het ziekenhuis hebben gelegen omdat de artsen dachten dat er Iets Vreselijks aan de hand was. Ze konden niks vinden en de dames werden onverrichter zake weer naar huis gestuurd… Het is echt idioot zo weinig als ze ervan weten! Maar ik geloof dat er eindelijk iets aan het veranderen is. En wij moeten ons gewoon niet meer met een kluitje in het riet laten sturen!

      Beantwoorden
  • september 14, 2017 om 12:08 pm
    Permalink

    Hallo Francine,

    Gisteren een etentje met een hervonden vriendinnenclub van de Rietveld Academie (van 30 jaar geleden).
    De helft van het gezelschap zit in een transitie fase (zoals ik de overgang noem) de andere helft denkt van niet (of herkent het nog niet). Allemaal worstelen we met ons kunstenaarschap/moederschap/onszelf. Voor het eerst heb ik in gezelschap benoemt hoe ik mij af en toe voel en het werkte op dat moment bevrijdend. Later in bed toen ik niet kon slapen sloeg de twijfel toe. Heb ik mij niet te kwetsbaar opgesteld, teveel aandacht getrokken met mijn sombere beschouwingen ?
    Wat een mazzel dat ik jouw boek gekocht had maar er nog niet aan toe was gekomen om het in te kijken.
    Dat heb ik nu net gedaan en meteen helemaal tot het eind gelezen en bekeken. Feest der herkenning.Ik ben onbewust een goeie weg ingeslagen en ben op weg deze levensfase te omarmen.Wat fijn dat er mensen zijn die het visueel aanschouwelijk kunnen maken. Daar heb ik als beelddenker heel veel aan gehad.Dank hiervoor.
    vr groet Anita Manshanden

    Beantwoorden
    • oktober 9, 2017 om 4:22 pm
      Permalink

      Ha Anita,
      Wat dapper van je! Ik denk dat je kwetsbaar opstellen het begin is van groei, verbinding en verandering.
      Zonder dat spelen we poppenkast. En dat is precies voor naar mijn idee deze fase voor dient: om daarmee te stoppen.
      Moet je eens zien wat er dan gebeurt!

      Beantwoorden
  • november 14, 2017 om 3:02 pm
    Permalink

    Goedemiddag Francine,
    ik las je artikel in het AD van 11-11-2017. Ik dacht daar is nou een vrouw die het continue gevecht met de overgang op een positieve manier (over)wint. Ik ken heel wat dames en 1 wel heel speciale vrouw, mijn eigen vrouw namelijk, die al van alles heeft geprobeerd maar alle overgangsklachten moet meemaken. Je boek heb ik vandaag besteld, ik moest wel ff de krant uit de papiercontainer halen, en dacht ik geef haar maar gelijk op voor de workshop in Rotterdam samen met??
    Enfin bedankt alvast voor de `voorpret`op jou site en in de krant en graag tot ziens…namens mijn vrouw …

    Beantwoorden
    • november 15, 2017 om 7:53 pm
      Permalink

      Super dat jij een man bent die zijn vrouw steunt, in plaats van iemand die zegt: ah, joh, gaat wel weer over, je moet er niet zo zwaar aan tillen :p!

      Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *